فن دوم از مقالهء اول كتاب الفهرست در نام كتابهاى دينى كه بمذهب مسلمانان و مذاهب صاحبان آنها نازل گرديده است محمد بن اسحاق گويد : كتابى از نسخه‌هاى قديمى و گويا از كتابخانهء مأمون بود بدست آورديم كه مؤلفش نام و شمارهء صحف ، و كتابهاى آسمانى ، و مبلغان آنها را كه بيشتر مورد تصديق و گروش مردمان جاهل و اوباش مىباشند در آن ذكر نموده بود و من قسمتهائى از اين كتاب را در مواردى كه لازم بنقل دانستم با همان الفاظى كه نويسنده به كار برده است در اينجا نقل مىكنم : احمد بن عبد اللّه بن سلام بردهء امير المؤمنين هارون - گويا رشيد باشد - گويد : اين كتاب ترجمه‌ايست از كتاب الحنفاء صابئيان ابراهيميه كه مؤمنان به ابراهيم عليه السلام بوده و صحفى را كه خداوند بر او نازل كرده بود با خود مىداشتند و چون كتاب مفصلى بود من باندازهء لزوم و براى روشن داشتن علل و موجبات تفرقه و اختلافاتشان آن را مختصر نموده و دلائلى نيز از قرآن و آثار پيغمبر ( ص ) و اصحابش و ساير مسلمانانى كه از اهل كتاب بودند مانند عبد اللّه بن سلام ، يامين بن يامين . وهب بن منبه ، كعب الاخبار ، ابن تيهان ، و بحير راهب بر آن افزودم . احمد بن سلام گويد : صدر آن كتاب مشتمل بر صحف ، توراة ، انجيل و كتب انبياء و تلامذه بود كه من از زبانهاى عبرى ، يونانى و صابئه كه لغات آن كتابها بود - حرف به حرف به عربى ترجمه كردم و بزيبا كردن و آراستن الفاظ آن نپرداختم ، براى آنكه مبادا سبب تحريف گردد ، و در ترجمه نه چيزى افزودم و نه چيزى را كم كردم مگر در مواردى كه سياق عبارت و درستى جمله‌بندى در عربى موجب تقديم و يا تأخير كلمه بود مثلا در ترجمه « ات مايم تان » كه ترجمهء آن به عربى « ماء هات » مىباشد « ماء » را عقب و « هات » را جلو قرار دادم تا درستى ترجمه محفوظ بماند ، و اين رويه را در تمام جاهايى كه درستى الفاظ در ترجمه به عربى اقتضا مىنمود رعايت كردم و خدا داند كه نه چيزى بر آن افزودم و نه چيزى را كاستم مگر بكيفيتى كه ذكر گرديد .